تضاد آرامش با شادي ؟! لطفا در صورت تمايل در پيوند با اين كاريكاتور ، به پرسش زير پاسخ دهيد :
چرا انسان مدرن ، هر چه بيشتر دنبال شادي است ، آرامش را بيشتر از دست مي دهد ؟
کد مطلب: 1487
|
| mjalili8@yahoo.com |
چيزي كه مي تواند آرامش دهنده باشد. انديشيدن و فهم وضعيت خود در موقعيت هاي مختلف زندگي است.
شادي خود نتيجه ساير رفتارهاست. ضمن اينكه بايد تعريف ما از شادي مشخص باشد. بسياري از خوشحالي هاي ما نامشان شنگولي است نه شادي و شنگولي با مصنوعات بشري به راحتي امكان پذير است. والا محال است آدمي شاد باشد ولي آرامش نداشته باشد. |
| پنجشنبه 12 آذر 1388 ساعت 10:02 |
| mahdieshraghy@gmail.com |
آنگونه كه به نظر مي آيد در تفكر غربي به علت گرايش و توجه بيش از حد به ماده و ماده گرايي و غفلت از عوامل معنوي و روحاني لذات و خوشي هاي خود را با لذايذ مادي تعريف مي كند و ملاك و معيار لذت را در لذت مادي جستجو مي كند. غافل از آن كه انسان موجودي دو بعدي است و بعدي كه لذات داپمي تر و ماندگارتر دارند لذات روحي و معنوي هستند. در حالي كه لذات مادي به علت خصوصيات ذاتي آن كوتاه مدت و گذراست. از اين رو اين لذات به علت گذرا بودن و ارضاي زودهنگام خود ديگر لذت زا نيستند و انسان وقتي لذاتش كم و كمتر مي گردد ارامش خود را از دست مي دهد.
البته مي توان وجه ديگري را نيز در نظر گرفت و آن اين كه آرامش صفتي است كه نياز به تداوم و استمرار دارد و بر اين اساس به نظر بايد يك نوع لذت روحاني باشد تا جسماني و از آن جا كه گرايش تفكر غربي به لذات مادي متمايل شده است و از لذايذ معنوي غفلت كرده اند لذا آرامش در اين جوامع اندك و اندك تر مي شود. |
| چهارشنبه 11 آذر 1388 ساعت 12:25 |
| زيرا شادي را خارج خود مي جويد |
| چهارشنبه 11 آذر 1388 ساعت 12:20 |
| فكر مي كنم اين موضوع بستگي به تعريف ما از شادي دارد. شادي توام با نارآرامي و فراز و نشيب شديد روحي هم زود گذر است هم مقاومت ايجاد مي كند درست مثل اكس. در نهايت هم انسان را دلزده و نااميد مي كند. بعضي گريه ها لذتي هزار برابر بعضي خنده ها دارند. |
| يكشنبه 8 آذر 1388 ساعت 16:44 |
| farzad123@yahoo.com |
| این کاریکاتور مغلطه ای بیش نیست!در جوامع بسته به طور قطع شادی و جشن گرفتن موجبات گرفتاری و درد و سر است اما در جوامع آزاد شادی و جشن غایتی جز خودش ندارد و الذا ین پرسش شما خودمتناقض است و پاسخی ندارد، انسان مدرن در همین دنیای فانی از همه شادیها و نعمات الهی بهره مند است و نیازی به دنیای خیالی آرمان شهر ندارد، عدالت و آزادی و حقوق انسانی و رفاه و طول عمر کافی دارد و دستش به آسمان دراز نیست اما به آسمان هم عنایتی دارد اما نه باب نیاز بلکه از جهت اینکه خداوند همه گونه توانایی برای خوشبختی به او داده است. |
| شنبه 7 آذر 1388 ساعت 20:36 |
|
